Σημειωματάριο για τον Εμφύλιο και τον Κινηματογράφο

Περιηγηθείτε στις σελίδες του για να βρείτε

- ταινίες που αναφέρονται στον ελληνικό Εμφύλιο (1946-1949)

- κριτικές παρουσιάσεις των ταινιών

- συνεντεύξεις των σκηνοθετών και άρθρα για το έργο τους

- στοιχεία για την ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, από το 1906 μέχρι σήμερα

- κείμενα για τη σχέση Ιστορίας και Κινηματογράφου

- αναφορές στη διαδικασία παραγωγής μιας ταινίας και τους παράγοντες που διαμορφώνουν το τελικό αποτέλεσμα


- βιβλιογραφία για τον Εμφύλιο, για τον ελληνικό κινηματογράφο, για την αξιοποίηση των φιλμ μυθοπλασίας ή τεκμηρίωσης στη διδασκαλία της Ιστορίας

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημητριου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα δημητριου. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

Τα κορίτσια της βροχής, 2011, Αλίντα Δημητρίου

Ταινία της Αλίντας Δημητρίου για τη συμμετοχή των γυναικών στον αντιδικτατορικό αγώνα. Έχουν προηγηθεί Τα πουλιά στο βάλτο, για τις γυναίκες στην Αντίσταση και Η ζωή στους βράχους, για την περίοδο του Εμφυλίου. 


   


Δείτε την ταινία

Διαβάστε συνέντευξη της Αλ. Δημητρίου για την ταινία



Σάββατο 9 Ιουλίου 2011

Ζωή στους βράχους, 2009, Αλ.Δημητρίου



Σενάριο – Σκηνοθεσία: Αλίντα Δημητρίου
Είδος:ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ, ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
Βοηθός σκηνοθέτη: Αφροδίτη Νικολαίδου
Φωτογραφία: Αλέξης Γρίβας – Αφροδίτη Νικολαίδου
Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη 
Διάρκεια: 104΄

Σύνοψη υπόθεσης: 
Συνεντεύξεις  γυναικών που πήραν μέρος στην Αντίσταση και υποστήριξαν  - τις περισσότερες φορές μαχόμενες στο Δημοκρατικό Στρατό - το αριστερό κίνημα και για αυτό διώχθηκαν, μιλούν για την εξορία και τη φυλακή. 

Πουλιά στο βάλτο, 2008, Αλ.Δημητρίου


Δείτε την ταινία

Σκηνοθεσία -Σενάριο: Αλίντα Δημητρίου
Είδος:ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ, ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Γρίβας, Αφροδίτη Νικολαΐδου
Μοντάζ: Ηλέκτρα Βενάκη
Παραγωγός: Σωτήρης Δημητρίου, Αλίντα Δημητρίου 
Διάρκεια: 104΄ 

Σύνοψη υπόθεσης[1]
H συμμετοχή της γυναίκας σε όλες τις ιστορικές διαδικασίες, ακόμα και στις πιο ακραίες, συμμετοχή που παραμένει αφανής, είναι το θέμα της ταινίας Πουλιά στο βάλτο. Πιο συγκεκριμένα, η ταινία αναφέρεται στη συμμετοχή και προσφορά της γυναίκας στην Aντίσταση κατά την περίοδο της Kατοχής 1941-44, καθώς και στις συνέπειες που υπέστη. Στηρίζεται στις προφορικές μαρτυρίες των γυναικών που επέζησαν, με άξονα την ιστορική διαδρομή. Εκείνο, όμως, στο οποίο εστιάζει δεν είναι η ιστορική περιγραφή αλλά η, μέσα από τις μνήμες, τα βιώματα ή και τα ψυχολογικά τραύματα, αποκάλυψη μιας στάσης ζωής των γυναικών σε πράξεις που θεωρούμε ότι αναφέρονται μόνο στους άνδρες.

Παρουσίαση  μαζί με το δεύτερο ντοκιμαντέρ της Δημητρίου για τις γυναίκες στην Αντίσταση και τον Εμφύλιο, Ζωή στους βράχους.


[1] http://tdf.filmfestival.gr/default.aspx?lang=el-GR&loc=3&page=697&SectionID=17&MovieID=71

Τετάρτη 13 Οκτωβρίου 2010

ΑΛΙΝΤΑ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε σκηνοθεσία. Είναι δημιουργός 50 ντοκιμαντέρ.
Επιλεκτική Φιλμογραφία 
:  
Καρβουνιάρηδες 1977,
Σπάτα 1978,
Θέατρο στο Βουνό 1985,
Ανθρώπινα Δικαιώματα (Σειρά 10 ημίωρων ντοκιμαντέρ) 1988,
Οι Γυναίκες (Σειρά έξι ημίωρων ντοκιμαντέρ) 1990,
Όλοι Εμείς 1994,
Αθήνα 1995,
Για μια στιγμή 1995,
Η Ζωή στα Σύρματα 2003,
Πουλιά στο βάλτο,2008
Η ζωή στους βράχους,2009
Βιβλία
Φιλμογραφία Ταινιών Μικρού Μήκους 1939-1975
Λεξικό Ταινιών Μικρού Μήκους 1939 -1992

Συνέντευξη της Αλίντας Δημητρίου

Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010

Από την Κατοχή στον Εμφύλιο


«Τον Οκτώβριο του 1940 οι Ιταλοί φασίστες εισβάλλουν στην Ελλάδα, αλλά αναχαιτίζονται ηρωικά από τους Έλληνες. Τον Απρίλη του 1941 επεμβαίνει ο χιτλερικός στρατός, κατακτά την Ελλάδα και διορίζει φιλοναζιστική κυβέρνηση, ενώ η νόμιμη κυβέρνηση καταφεύγει στην Αίγυπτο. Οι δυνάμεις κατοχής και η φιλοναζιστική κυβέρνηση λεηλάτησαν τη χώρα και επέβαλαν τον τρόμο.
Μετά τη μεγάλη πείνα του χειμώνα του 1941-42, που πέθαναν χιλιάδες άνθρωποι, φούντωσε μια παλλαϊκή αντίσταση (ΕΑΜ) με πρωτοστάτες τους κομμουνιστές, εναντίον των κατακτητών. Τότε δημιουργήθηκαν τα τάγματα ασφαλείας, τα οποία συνελάμβαναν τους αντιστασιακούς, τους βασάνιζαν και τους παρέδιναν στους γερμανούς οι οποίοι τους εκτελούσαν.
Η Αθήνα ήταν η πρώτη αντιστασιακή πόλη στην Ευρώπη και το ελληνικό αντάρτικο (ΕΛΑΣ) τρίτο σε δύναμη. Όταν απελευθερώθηκε η Ελλάδα, τον Οκτώβριο του 1944, είχε περάσει , με τη συμφωνία της Γιάλτας, στη σφαίρα επιρροής των Βρετανών. Οι Βρετανοί απαίτησαν  τον αφοπλισμό των ανταρτών (ΕΛΑΣ).
Στις αρχές του Δεκέμβρη 1944 γίνεται ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο από τους αντιστασιακούς και πνίγεται στο αίμα. Ξεσπάει σύγκρουση μεταξύ αντιστασιακών και Βρετανών οι οποίοι στηρίχτηκαν στους δοσίλογους. Μετά από 33 ημέρες μαχών ηττήθηκε ο ΕΛΑΣ και υπογράφτηκε συμφωνία να παραδώσει τα όπλα. Η συμφωνία όμως παραβιάστηκε από την Κυβέρνηση και άρχισαν διώξεις εξόντωσης των αντιστασιακών, δηλαδή όλων εκείνων που είχαν πολεμήσει τους Γερμανούς[1].»


[1] Το κείμενο αυτό συνοδεύει τους τίτλους του ντοκιμαντέρ «Πουλιά στο Βάλτο» της Αλίντας Δημητρίου.